Saturday, September 22, 2007

ഒരു “തോന്ന്യാസം“

നിനക്ക് ഞാന്‍ ഒരു ശരീരം മാത്രമായിരിക്കാം
കറുത്തു മെലിഞ്ഞ ഒരു കൈ പോലെ
നിന്റെ വെറുപ്പു നിറയ്ക്കാന്‍ ഭിക്ഷാപാത്രം
നിനക്കൊഴിവാക്കാന്‍
തിരസ്ക്കരിക്കാന്‍
ഒരോടക്കുഴല്‍, ഒരു തുളസിയില
നിറം പിടിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു രാത്രി
ശംഖുപോലൊരു കഴുത്ത്
അതോ തിരിച്ചു വരുന്ന വേദന
എരിച്ചു തീര്‍ക്കുന്ന കുറ്റബോധം?
അതോ പ്രണയത്തിന്റെ നീര്‍ച്ചുഴിയോ?
എന്താണു നിനക്കു ഞാന്‍?

എനിക്കു നീ..?
ഓര്‍ക്കാനാവാത്ത വിങ്ങല്‍
മറക്കാനും കഴിയാത്ത സ്വപ്നം
കടിഞ്ഞാണുകളില്ലാത്ത മോഹങ്ങള്‍
കയറ്റിറക്കങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു സ്വര്‍ഗ്ഗം?

എന്തുമായിക്കൊട്ടെ
എനിക്കു നീയും നിനക്കു ഞാനും!
പലര്‍ക്കും മുന്നില്‍ നാം ഒന്ന്.
മനസ്സു കൊണ്ടോ ശരീരം കൊണ്ടോ
സ്നേഹിക്കാനറിയാവുന്ന വിഡ്ഢികള്‍.

ഒരേ കടല്‍

8 comments:

കുഞ്ഞന്‍ said...

കൊള്ളാം...നല്ല വരികള്‍

ബാജി ഓടംവേലി said...

നന്നായിരിക്കുന്നു.
സ്‌നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ അറിയാത്തവരാണ് യഥാര്‍ത്ഥ വിഡ്ഡികള്‍

ഏ.ആര്‍. നജീം said...

:)

മെലോഡിയസ് said...

വരികള്‍ എനിക്കിഷ്ട്ടമായി. നന്നായിരിക്കുന്നു. ആശംസകള്‍ !!

ശ്രീ said...

നല്ല വരികള്‍‌.... ഇഷ്ടമായി
:)

Prasanth Moothedath said...

ethentha puthiya postings onnum ille?

രാജന്‍ വെങ്ങര said...

ഇനിയീ മൌനത്തിന്‍ കുമിളയുമുടക്കാം.
നമുക്കീ വാക്കിന്‍ നദിക്കരെ,
തുഴയുവാന്‍ തോണി തേടാം
നമുക്കക്കരെയെത്തുവാന്‍.
ഏറ്റവുമിറക്കവുമനസ്യൂതം
ഈ നദിയിലുമതുത്തമം!
നിശചലമാവതിരിക്കണം,
ഒഴുക്കിതു തുടരണം.
അതിലുടയാതിരിക്കുമോ
മൌനത്തിന്‍ ചെറുകുമിളകള്‍!
ഒഴുക്കേറേയേറൂകില്‍
നീരതു തെളിയും,
അഴുക്കുമകലും
അഴലുമകലുമതുമോര്‍ക്കുക!.
വാക്കിന്‍ നദിയിതു ഒഴുകട്ടെ
പുത്തന്‍ തീരങ്ങളില്‍,
ഭാവന തന്‍ പുഞ്ചനെല്‍പാടങ്ങള്‍ക്കു-
-ണര്‍വ്വിന്‍ പുതുനീരതേകി.
ഭാവുകങ്ങളൊടെ ..രാജന്‍ വെങ്ങര.

sreekanav said...

ആരോ എവിടെയൊ..
എന്നാലും
ഒരടുപ്പം...
നല്ല ബ്ലൊഗ്,,

Post a Comment