Friday, April 18, 2008

കൂട്ട്

ഇരുട്ട് ബാക്കിയുണ്ട്. നേരം വെളുത്തു വരുന്നേ ഉള്ളു. പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കു തനിച്ചു നടക്കാന്‍ പറ്റിയ നേരമല്ല. അവള്‍ക്കു പേടി. പക്ഷെ ഇന്നവിടെ ഉണ്ടായെ പറ്റു. വരാമെന്നു പറഞ്ഞതാണ്. തന്നോടു പറയുന്നതു ബാക്കി ഉള്ളവരോടു പറയുന്നതു പോലെയല്ല. “എത്ര കൊടിയ പരിശ്രമം വേണ്ടിവന്നാലും ഞാന്‍ അവിടെ ഉണ്ടാവും. നിനക്കു വേണ്ടി” എന്നാണു പറഞ്ഞത്. മഞ്ഞു വീഴുന്നുണ്ട്. സാരമാക്കണ്ട. കല്ലും, കൂര്‍ത്ത പാറയും ചവിട്ടി കാലു നോവുന്നുണ്ട്. നനുത്ത ശിരോവസ്ത്രം തലവഴി വലിച്ചിട്ട് അവള്‍ ഏന്തിവലിഞ്ഞ നടന്നു. പ്രതീക്ഷയുണ്ട്! കണ്ടതൊന്നും ഒരു സങ്കല്‍പ്പത്തിനും വകതരുന്നതല്ല. പ്രേമം നെഞ്ചില്‍ മഞ്ഞു വീണ കനലു പോലെ കെട്ടു പോയി. ക്രൂരമാണ് ലോകം. ഉത്തരമില്ലാത്തവയാണ് ചോദ്യങ്ങള്‍. വ്യര്‍ത്ഥമാണ് ത്യാഗങ്ങള്‍. ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്ത ജീവിതങ്ങളാണ് തങ്ങളെന്നു മനസ്സു പറയുന്നു. “നീ എന്റെ നിഴലായിരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ഞാന്‍ നേര്.” എന്തൊകെയാണ് അന്യോന്യം പറഞ്ഞത്. എന്നിട്ട് നേരില്ലാതെ നിഴല്‍ രൂപങ്ങളായി രണ്ടുപേരും ഒടുക്കം. വേദനയുടെ ആഴക്കയങ്ങളില്‍ അവനും മറന്നു കാണും ഒക്കെ. മരണത്തിന്റെ വാതിലിനപ്പുറം ഓര്‍മ്മകള്‍ ബാക്കിയുണ്ടോ..ആരു കണ്ടു? ഇന്ന് അവന്‍ വന്നില്ലെങ്കില്‍ അതു തോല്‍വിയല്ല. വന്നാല്‍ ജയവുമല്ല. ഈ വഴി നടന്നുകഴിഞ്ഞു എന്ന തിരിച്ചറീവു മാത്രം. അവന്റെ മുഖം കണ്ട ഓര്‍മ്മ തന്റെ മനസ്സില്‍ നില്‍ക്കുന്നതുവരെയേ ഉള്ളൂ തിരിച്ചറിവുകള്‍ പോലും എന്ന് അവള്‍ ഒരു നിമിഷം നടുങ്ങി.
സമയത്തിനു ചിറകുകളില്ല, മരണത്തിനപ്പുറം അതു കുപ്പിപാത്രത്തിലെ മീനിനെപ്പോലെ വട്ടം കറങ്ങുന്നു. ദിവസങ്ങളുടെ കണക്കു തനിക്കു തെറ്റിയോ എന്നു സംശയിച്ചു കൊണ്ട് ഒടുക്കം അവന്‍ പുറത്തു വന്നു. സ്നേഹം കൊണ്ട് താന്‍ ജീവന്‍ കൊടുത്തവരാരെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമോ ഇവിടെ? “മാര്‍ത്താ, മറിയം, റൂത്ത്, ലാസറസ്...” അവന്‍ ഉറക്കെ പേരുകള്‍ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് പരിഭ്രമിച്ച് നടന്നു. “ഞാന്‍ ഇവിടെയുണ്ട്” അവളുടെ ദീനസ്വരം മരണത്തിനപ്പുറം അവനെവിടെ കേള്‍ക്കാന്‍? കല്ലില്‍ തട്ടിത്തടഞ്ഞ് ചോരയൊലിപ്പിച്ച് അവന്‍ തന്നെയും കടന്നു പോവുന്നത് മറിയം കണ്ടു. അവന്റെ പിതാവിന്റെ നാട്ടില്‍ അവന്റെ മുറിവുകളുണക്കാന്‍ ആരും കാണില്ല എന്നു വിളിച്ചു പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്.

Friday, April 11, 2008

വേലി

വേലിയൊരെണ്ണം കെട്ടിയിട്ടുണ്ട് ദാ ഇവിടെ അതെന്തിനാ? ഇതു മണിയറയല്ലെ? നമ്മുടെ ആദ്യരാവല്ലെ? നീയെന്റെയല്ലെ?ആയിരിക്കാം.പക്ഷെ വേലി വേണം.നിനക്കെന്നെ തൊടാന്‍..എനിക്കു നിന്നെ തൊടാനും. ഛായ്..വിഡ്ഡിത്തം പറയാതെ പെണ്ണെ? നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസമില്ലെ? ഈശ്വരന്‍ സാക്ഷിയല്ലെ? ആയിരിക്കാം..പക്ഷെ വേലി വേണം. നിനക്കു സ്നെഹമില്ലെ, ഞാന്‍ പാവമല്ലെ? ഉണ്ട്. ആണ്. പക്ഷെ വേലി വേണം.എടീ..മറ്റേ ആ ചെകുത്താനെ നീ വേലി കെട്ടി നിര്‍ത്തിക്കോ..എനിക്കെന്തിനാ വേലി..ഉണ്ടാവാന്‍ പോവുന്നതു നമ്മുടെയല്ലെടി കുഞ്ഞ്. വേലി വേണം. നമ്മള്‍ക്കു മടുത്താലോ എന്നാണെങ്കില്‍ ഇപ്പഴെ അതോര്‍ക്കണോ...രസംകൊല്ലി‍. പയ്യെപ്പോരെ. പോര. വെലി വേണം ഇന്ന്. ഇപ്പൊ. എടീ..നീയെന്താ ഫെമിനിസ്റ്റാണോ? ഞാന്‍ ക്രൂരനൊന്നുമല്ല. നിന്നെ ഇട്ടേച്ചു പോവൂല്ല. എന്തിനും തയ്യാര്‍. ഒക്കെ ഏറ്റോളാം. ഒന്നുമില്ലെങ്കില്‍ എനിക്കുമില്ലെടി അഭിമാനം? ഉണ്ട്. പക്ഷെ വേലി വെണം. ഓ...മുടിഞ്ഞ ഒരു വേലി..എവിടെയാ അത് പറ. എന്റെ നാവിന്റെ തുമ്പത്ത്. എന്നിട്ടെന്തു കാര്യം..ഹ ഹ..പൊന്നാരമുത്തേ...നിന്നെ ഞാന്‍ ഊമയാക്കിയാലൊ...നാവുപിഴുതു കളഞ്ഞാലോ? ഒന്നുമില്ല. അപ്പോ നിങ്ങള്‍ വേലി ചാടിയതാ അത്രേ ഉള്ളു. അതെനിക്കറിയാമല്ലോ? മ്...എനിക്കും. കുറ്റം എന്റെ തലയിലിടാനാണോ? ഇല്ല..കുറ്റം വേലിയുടേയാണെന്നും പറഞ്ഞ് ഒന്നും കൂടെ മുറുക്കി കെട്ടാമല്ലോ? അപ്പോ നീ തീരുമാനിക്കുന്നതുപോലെ കാര്യങ്ങളുപോണം..കൊള്ളാം. ഞാനല്ലല്ലൊ ആദ്യം പറഞ്ഞത് നമുക്കു കെട്ടാമെന്ന്..നീയല്ലെ? നീയനുഭവിക്ക്...
ആദം കെറുവിച്ച് കലി തുള്ളിക്കൊണ്ട് പോയി. ഹവ്വപ്പെണ്ണ് ഇവന്റെ ഒരു കാര്യം എന്നും പറഞ്ഞ് എഴുന്നെറ്റു പോയി. ദൈവവും ചെകുത്താനും മറഞ്ഞിരുന്ന് ചിരിച്ചു.പദ്ധതി ഏറ്റു എന്നും പറഞ്ഞ് തലകുലുക്കി പിന്നേം ചിരിച്ചു.