Sunday, November 30, 2008

സ്റ്റാംപീഡ് | stampede

തിരക്ക്.
ചതയുന്ന ചില തോളുകള്‍ക്ക്
പരസ്പരം താങ്ങാന്‍ തോന്നി.

അനേകം മുഖങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
സൌഹൃദം പരതി

ഒടുക്കം
കുറേ ചോരക്കൈകള്‍ വിരലുകള്‍ കോര്‍ത്തു.
ഒരുവന്റെ വലം കൈയ്യില്‍ മുറിവ്
ഒരുവളുടേതില്‍ ഉണങ്ങിയ ചോരപ്പാട്
മൂന്നാമനും ചോരയൊലിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

വഴിയറിയാത്ത കാലുകള്‍
ഇടം പിടിച്ച് പതുങ്ങി നില്‍പ്പായി.
കഴുത്തുവരെ എത്തിയ പ്രളയത്തെ
ചെറുക്കാന്‍ നിലവിളിച്ചു.
വേവുന്ന ശരീരങ്ങളുടെ ഗന്ധം
കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കിയടച്ച് തിരിച്ചയച്ചു.
കാതടപ്പിക്കുന്ന ഭ്രാന്തന്‍ വെടിയൊച്ചകള്‍ക്ക് നേരെ
ചങ്കുകള്‍ തുറന്നുവച്ചു.
ചിതറിയോടുന്ന ഭയങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ
നിസ്സഹായമായ നില്‍പ്പ്.
തമ്മില്‍ അടക്കം പറഞ്ഞ് കഴുകിക്കളയാന്‍
മുറിവുകള്‍ കുത്തിത്തുറന്ന് നില്‍പ്പ്.

എന്നിട്ടും
പച്ചമുറിവുകള്‍ നുണപറയില്ലെന്ന വിശ്വാസത്തില്‍
ഇടംവലം നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടത്
പക്ഷെ
മുഖമില്ലാത്ത വെറുപ്പാണ്.
ഉത്തരം മുട്ടലുകളുടെ ഭയം
കൊക്കൂണുകളുടെ സ്വൈര്യം.

തിരക്കില്‍
ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്ന
ജീവിതങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ
ഒരു മതമേയുള്ളു
അതിജീവനത്തിന്റെ.